ADHD bij mij

Ik kick op lijstjes, maar dat zul je wel gemerkt hebben. Hier nog eentje.
Met allemaal ADHD-dingetjes en een sneak preview in mijn hoofd. En een grappig plaatje.

Adhdlol

Eigenlijk zou ik een hoofdstuk moeten hebben waarin staat wat ADHD precies is. In heel grote lijnen is het een gebrek aan een goedwerkende filter die alle impulsen zou moeten sorteren, een verhaal over hyperactieve neurotransmitters met turbo-aandrijving* en allemaal hersenonderdelen met moeilijke namen. Ik vergelijk het vaak met postvakjes. Alle informatie die op welke vorm dan ook je hoofd binnenkomt wordt normaliter gefilterd zodat je precies weet waar je iets moet plaatsen en hoe te reageren. Ik heb geen postvakjes, laat staan een brievenbus. Of dat echt neurologisch is laat ik in het midden, want ik weet het niet. Stiekem hoop ik van niet, dan kan dat namelijk betekenen dat ik het ook weer kan veranderen en uiteindelijk toch die gedroomde postvakjes kan creëren en dat wil ik zo graag. Hieronder dus een paar dingen die bij mij het resultaat zijn van een gebrek aan postvakjes.

Door het gebrek aan filters en overspannen neurotransmitters overheerst chaos, vooral in m’n hoofd. Het is niet te stoppen en soms word ik er gek van. Ik zou zo graag mijn gedachten een keer op pauze willen zetten om alles te kunnen overzien. Alle prikkels die binnenkomen zijn voor mij even belangrijk en vallen op een grote hoop die ik niet zelf kan ordenen. Af en toe voel ik het teveel worden, alsof het hard waait in m’n hoofd. Ik weet nu dat dit de kortsluiting is, veroorzaakt door alle impulsen. Ik dacht vroeger dat dit normaal was, later raakte ik ervan in paniek maar nu is het soms wel grappig want verklaarbaar.

Alle sociale vaardigheden heb ik gekopieerd van anderen zodat ik in bepaalde situaties precies weet wat er van me verwacht wordt. Ik prik dwars door mensen heen en weet daardoor gelijk waar ik aan toe ben. Ben je lief tegen me dan hou ik van je. Kwets je me dan besta je voor mij niet meer. Als je me A belooft verwacht ik ook A en als ik dan B krijg voel ik me verraden. Mijn mening schuif ik niet onder stoelen of banken en dat zorgt wel eens voor gespannen situaties, al is dat enorm veel minder dan vroeger. Waarschijnlijk omdat ik mensen niet meer tot last wil zijn en op veel dingen maar ‘ja’ zeg of wijselijk mijn mond hou.

Ik weet zeker dat niemand in zijn leven ooit zoveel to do-lijstjes heeft gemaakt als ik. Mijn iPhone is mijn held. Ik word gelukkig van het plannen en updaten van mijn agenda en telefoonlijst. Orde, daar hou ik van en ik leg de lat zo hoog mogelijk. Van de meeste plannen die ik maak komt gewoon niets terecht en ik kan maar niet begrijpen waarom niet. Regelmatig neem ik mezelf voor om het anders aan te pakken en even vaak moet ik toegeven dat het weer niet is gelukt.

Mijn huishouden is een zooitje, althans zo lijkt het. Mijn huis is namelijk niet bovengemiddeld vies, zelfs niet gemiddeld. Gelukkig krijg ik veel hulp van mijn vrienden die alles wel een beetje kunnen relativeren. Het aantal keren dat ik huilend tussen de vuilniszakken zat omdat ik het niet meer kon overzien is niet te tellen. Ik zie elk pluisje, elk stofje, elke vingerafdruk op het raam. Hoe schoon het ook is, ik zie altijd een vies huis.

Alle beschikbare emoties stuiteren ergens in mijn hoofd en komen in willekeurige volgorde naar buiten op een dag. Zo intens gelukkig dat ik kan zijn, zo boos ben ik een minuut later. Om vervolgens weer heel erg bang te worden en daarna verdrietig. Als het nou allemaal met mate was, maar het zijn zulke overheersende gevoelens dat ik ze op dat moment gewoonweg niet kan negeren. Ik ben heel direct in contact naar mensen maar emoties kan ik moeilijk onder woorden brengen. Ik zou zo graag willen dat iemand in mijn hoofd kijken zodat ik niets hoefde uit te leggen. Het is zo zwart/wit, en de mensen die echt de moeite hebben genomen om te luisteren weten dat.

Elk gesprek ben ik achteraf aan het screenen of ik niet iets verkeerd heb gezegd waar ik op kan worden aangekeken. Het kost zoveel moeite om dingen te verwoorden en het onbegrip van de omgeving komt daar soms nog eens bovenop. Ik wil me absoluut niet verschuilen achter iets, ik blijf immers zelf verantwoordelijk voor wat ik zeg, maar het is echt nooit mijn bedoeling om iemand te kwetsen. Ik mis gewoon de tijd en het besef om eerst iets rustig te analyseren en te bedenken of het de moeite van het reageren waard is en zo ja, hoe.

De kick die ik van nieuwe uitdagingen krijg houdt me op de been. Helaas betekent dat wel dat ik tijdens mijn studie zo’n 5 woonadressen, 8 vriendjes en 6 banen heb gehad. Per jaar. Die ene vaste baan en dat ene koophuis dat ik nu heb, vormen de grootste uitdaging die ik tot nu toe moet aangaan. Ik zie het positief in, maar durf er nog niet teveel bij stil te staan. Zou dit het dan zijn?

Ik wil altijd meer en het liefst zo snel mogelijk. Hoe meer dingen ‘op rolletjes lopen’ hoe benauwder ik het krijg. Eentonig werk, herhaling, wekelijkse afspraken en vaste relaties voeden mijn angst en een reeks paniekaanvallen is het gevolg. Ik wil nog zoveel dingen. En wel nu. Ik ben me er nu van bewust dat het behoorlijk ondankbaar overkomt, maar zo bedoel ik het echt niet. Ik moet continu iets te doen hebben en als er geen afleiding voorhanden is dan bedenk ik dat zelf wel. Het is alsof je in een dure Ferrari stilstaat op een lege snelweg. Frusterend.

Een gesprek wordt vaak na een minuut dodelijk saai en stil zitten voelt gewoon onnatuurlijk. Zwetend en trillend zit ik vaak te wachten tot ik even weg ‘mag’. Behalve als ontzettend boeiend is, maar zo zou het niet moeten zijn. Zelfde geldt voor andere fascinerende dingen waar ik helemaal in op kan gaan. Om er vervolgens achter te komen dat ik 2 afspraken ben vergeten, 5 gemiste oproepen heb en het allang bedtijd is. Een korte internetsessie levert al gauw 39 openstaande vensters op. ‘Rustig en ontspannen’ een boek lezen betekent voor mij de tv aan, laptop aan, radio aan, ondertussen Facebooken, nagels lakken en spelletjes doen tegelijk.

Impulsiviteit. Mijn moeder noemde dit vroeger met trots ‘afgaan op je gevoel’. Het fijne is dat het me veel heeft gebracht. Mijn studie, huis, baan, tattoo en auto, in al deze situaties heb ik in een paar minuten de knoop doorgehakt. Twee maanden in het buitenland en je ineens realiseren dat je je vrienden mist? Viereneenhalf uur later zat ik in het vliegtuig terug. Ook kleine beslissingen neem ik zonder na te denken. Ik weet niet of dit met ADHD te maken heeft, toch zet ik het erbij.

Doemdenken is één van mijn grootste talenten. Geen van mijn perfect ontwikkelde doemscenario’s is overigens ooit uitgekomen. Misschien kan ik het toch niet zo goed. Een onheilspellend gevoel loopt vaak als een rode draad door mijn hoofd en mijn leven en ik kan de gedachten niet stopzetten.

Het continue herkenbare getik met pennen, gewiebel met m’n benen en voeten, en trommelen met alles binnen handbereik. Ik heb de neiging meestal onder controle maar de drang blijft. Ik merk het niet eens meer. Die voelbare tornado in mijn hoofd waardoor alles even gewist wordt komt altijd op het verkeerde moment. Ik sta op met het gevoel dat ik alles elke dag opnieuw moet leren. De routine van opstaan, douchen, aankleden, ontbijten, spullen pakken, deur op slot (sleutel mee!) kost me zoveel energie dat ik vaak al uitgeput op mijn werk aan kom.

Ik vind het moeilijk te accepteren, maar ik weet nu dat ik dingen soms écht anders zie dan anderen. Gesprekken van weken en zelfs maanden geleden kan ik woordelijk terughalen ook al onthoud ik vaak alleen de negatieve dingen. Meningsverschillen moeten per direct worden uitgepraat want ik kan het geen plek geven en dus niet verder.

Ik heb geen idee wat anderen van mij denken, hoe ik overkom en soms zelfs niet hoe ik er uitzie. Wat ik ook zeg of doe, het zal een ander nooit kunnen raken. Mijn invloed is een fractie van de jouwe. Aan iedereen die zich ooit gekwetst voelde door mijn gebrek aan zelfreflectie: het spijt me oprecht. En aan al mijn vrienden: bedankt. Het is soms moeilijk om dingen op een juiste manier uit te leggen, maar het begrip daarvoor waardeer ik enorm.

De klok in mijn hoofd staat gewoon niet goed, of hij ontbreekt. Alles gebeurt tegelijk en ik word er gek van. De logica dat een autorit van 32 kilometer langer dan twee minuten gaat duren gaat er bij mij gewoon niet in waardoor ik steevast te laat kom. Gisteren, 1990, en mijn middelbare schooltijd zijn allemaal even lang geleden en de herinneringen zijn even scherp. En morgen, 2050 en mijn dertigste verjaardag zijn allemaal even ver weg en nu al even belangrijk. Ik kan enorm boos worden op vrienden die 5 minuten te laat komen. Mijn hele denkbeeldige schema is in de war en ik word onrustig, boos en dan verdrietig. Mijn vrienden weten het ook en komen nu dwangmatig op tijd. Een smsje met ‘Ik bel je van de week’ is genoeg onzekerheid waar ik vervolgens die hele week van slag van ben. Wanneer is van de week?

* Deze práchtige, ladingdekkende omschrijving heb ik schaamteloos gejat van een mede-ADHD’er die dingen soms net iets beter kan verwoorden dan ik.

5 gedachten over “ADHD bij mij

    1. Lotus Bericht auteur

      Dankjewel! Ja, ik heb er regelmatig gesnuffeld, vooral in het begin. Volgens mij wordt het niet meer geüpdate en ligt de site in een diepe coma. Toch is het wel de meest complete website over vrouwen met ADHD die ik heb kunnen vinden.

      Reageren
    2. Anton

      Je verhaal naar aanleiding van de toch wel enigszins ontluisterende documentaire over ADHD vind ik geweldig. Ik heb hem dan ook al kwistig rondgetweet en gedeeld op FB. Je verwoordt precies wat alle Twitteraars met enig begrip van en kennis over ADHD al tijdens het bekijken van de NCRV docu tweetten.

      Anton Horeweg

      auteur Gedragsproblemen in de klas. Een praktisch handboek.

      Reageren
  1. Dries

    Ik was aan het googelen op kortsluiting in je hoofd als ADHD’er. Ik heb een tsunami over mij heen gekregen enkele jaren geleden en krijg het maar niet opgelost. Liefst heb ik contact via E mail en niet het web. Wil mijn verhaal eens kwijt, het zou deugd doen denk ik..

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...