Boerin zoekt schapen

Sinds een jaar heb ik een boerderij. Geen echte natuurlijk, maar eentje op mijn iPad. Met koeien, kippen, een goudmijn en appelboom. Ik ben ermee begonnen toen ik ooit drie dagen ziek thuis zat en me echt helemaal kapotverveelde. Sindsdien kom ik met grote regelmaat mijn vee begroeten, het mais oogsten en een potje vissen. Gewoon, omdat ik dat leuk vind. Er hangt echt geen enkel doel mee samen en verliezen kan toch nooit, maar het allerleukste van dit spel is het inrichten van mijn perceel.

imageOoit beweerde ik dat de indeling van de virtuele boerderijen veel zegt over de eigenaar ervan. Of iemand chaotisch is bijvoorbeeld, of juist overzicht nodig heeft. In het spel zelf neem ik regelmatig een kijkje op het erf van mijn vrienden en inderdaad, het strookt aardig met hoe ik ze ken. Heeft de één alles kriskras door elkaar staan, staat het bij de ander weer zo efficient mogelijk ingedeeld. En weer een ander heeft ‘werk’ overduidelijk gescheiden van ‘privé’ en dat dan netjes apart gehouden van elkaar. Ik had er nooit echt over nagedacht, totdat iemand mijn kunstwerk vergeleek met de zorgboerderij van een autist. Excuse me. Ik kan gewoon niet begrijpen dat iemand zomaar alles structuurloos neer kan pleuren en dan daar nog kan werken ook. Het is geen spelletje.

Dus toen mijn coach zei dat ik me wat minder krampachtig moest leren vasthouden aan structuur, riep ik dat ik er heel hard aan zou gaan werken. Dat was enkele weken geleden en eerlijk gezegd heb ik er nog geen fuck aan gedaan. Ik hou van mijn structuur en durf niets los te laten of uit handen te geven. Maar toen ik vandaag weer een uurtje ging zitten op mijn virtuele varkens te roosteren, wist ik dat er iets moest veranderen. Omdat ik me prima kan afsluiten hiervan, besloot ik maar met mijn online leven te beginnen om dat te testen. Dus heb ik alles (ik zweer het: alles) op mijn erf aan de kant gepleurd om compleet opnieuw te beginnen. De eerste vijf keer betrapte ik me erop dat ik het allemaal weer net zo gestructureerd en geordend terugzette en kon ik weer opnieuw beginnen. Maar de zesde keer lukte het. Ik begon met het bij plaatsen van alles dat knorde en voedsel nodig had. Ook virtuele dieren heb ik een zwak voor, dus ze moesten wel bij elkaar blijven anders was het zielig. Daarna heb ik alles losgelaten en mijn impulsiviteit de vrije loop gelaten.

imageMet pijn in m’n hart (nee echt, ik overdrijf niet) zag ik mijn digifarm transformeren van overzichtelijke, functionerende boerderij naar een braakliggend stuk land dat op een ontplofte ballenbak leek. Alles heb ik door elkaar gezet en elke vorm van orde ontbreekt nu. Ik zoek me helemaal kapot naar mijn schapen en er staat een kerstboom naast de paardenstal. De bakker deelt zijn locatie met de koeien en er loopt een heuse knol op de bevroren vijver. Ik kan niets meer terugvinden, maar mijn coach had gelijk. Ik leef nog, en iets minder krampachtig dan een uur geleden.

Dus nu is het tijd om dit in real life te gaan toepassen alleen weet ik niet hoe. Ik kan niet zonder agenda en ik wil niet dezelfde ruilverkaveling in mijn huis hebben. Alle structuur die ik heb aangebracht hoort daar gewoon en is echt van levensbelang. Ik zie al voor me dat ik mijn keukenkastjes opnieuw indeel, en dan de pakken drinken naast het broodbeleg moet zetten. Of dat ik een keer het wasrek in de douche zet, in plaats van in de slaapkamer. Of de sleutel op de kast leg in plaats van die dwangmatig in de deur laat zitten. Of mijn auto eens op een andere parkeerplek zou zetten. Als ik ooit zonder hartkloppingen naar mijn compleet vernachelde nepboerderij kan kijken, dan beloof ik plechtig dat ik als een malle aan de slag ga om de structuur hier te laten verdwijnen. Heus.

image Mijn moeder is een tijdje geleden ook gaan boerderijen, maar is naar eigen zeggen gestopt omdat het te verslavend was. Ik denk dat ze gewoon te ongeduldig was om te wachten tot de koeien gemolken mochten worden en ze mij niet kon bijhouden. Een andere reden zou ik niet kunnen bedenken.

Follow on Bloglovin

Een gedachte over “Boerin zoekt schapen

  1. Magriet

    Ik heb samen met mijn echtgenoot al vele jaren een echte schapenboerderij.
    Toch kan ik altijd genieten en ook lering nemen van wat je allemaal schrijft.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Loading Facebook Comments ...